Ženska multietnička grupa - Seleuš

Zašto?
 

Mešovit etnički sastav i odsustvo društvenih veza između etničkih grupa, kao i zatvorenost prema izbeglicama iz Hrvatske, bili su jedan od osnovnih razloga prilikom opredeljenja da se u Seleušu počne razvijati ženska mreža za saradnju i međusobnu pomoć i podršku žena.

mapa

Stanvništvo
Broj stanovnika Seleuša bio je, kao i u drugim selima u Vojvodini, u stalnoj oscilaciji, sa stalnom tendencijom opadanja.

Seleuš je 1850. godine imao 3000 stanovnika, 1971. godine 2100 stanovnika, 1981.godine 1765, a prema poslednjem popisu iz 1991. ima 1501 stanovnika:

1227 Rumuna, 454 Srba, 60 Roma, 7 Mađara, 5 Slovaka, 4 Muslimana, 2 Jugoslovena, 2 Crnogorca, 1 Hrvata, 1 Rusina, 1 Nemca i 1 Rusa.

U Seleušu je bilo 500 porodica (918 žena i 847 muškarca), a 907 stanovnika se bavi poljoprivredom.
Izbegličko naselje od 10 kuća po 4 stana izgrađeno je 1998, kada je useljeno 40 porodica sa oko 200 stanovnika, uglavnom sa područja Krajine.

Struktura  žena    
Struktura žena u Seleušu je složena. Prva podela je po osnovi etničke pripadnosti. Druga, takođe vrlo izražena je po nivou obrazovanja. Treća je generacijska i ona se manje izražava kroz položaj u porodici, a više kroz spremnost za prihvatanje novog i učenje. 

Zašto Seleuš? 

Seleuš je odabran kao jedna od tipičnih seoskih zajednica Vojvodine gde živi više nacionalnosti sa svojim posebnostima i sličnostima.
Seleuš je, za domaće prilike, relativno staro naselje: prvi pisani izvori o njemu datiraju iz četrnaestog veka.

Doseljavanja 
Sredinom druge polovine osamnaestog veka selo je kolonozirano rumunskim porodicama iz regiona Mureša i drugih mesta rumunskog Banata.
Od nastanka drzave Jugoslavije izvršene su tri kolonizacije srpskim stanovništvom. Prva je bila posle Prvog svetskog rata, 1920-1921, kada je šezdesetak ratnika sa Solunskog fronta, mahom iz Hercegovine i Like, dobilo po 5 hektara obradive zemlje u seleuškom ataru. Druga kolonizacija je bila 1944-1945, posle Drugog svetskog rata. Treća u maju 1998.godine, kada je 40 porodica izbeglih iz Hrvatske useljeno u kuće koje je izgradila japanska vlada. 

Izolovanost
Karakteristično je da je kolonizovano srpsko stanovnistvo locirano na obroncima sela,odvojeno od rumunskog stanovnistva. Uprkos nastanjenosti u istom geografskom prostoru i pripadnosti istoj lokalnoj zajednici, rumunska i srpska etnička grupa ostale su potpuno odvojene, zatvorene jedna prema drugoj. Najsvežiji dokaz za to je činjenica da izbeglice iz Hrvatske za godinu dana boravka u Seleušu nisu imale nikakav kontakt sa rumunskim stanovništvom, čak se ni ne pozdravljaju n aulici. One su zbog toga prilično frustrirane i imaju teškoća sa adaptacijom na novu sredinu.
 

Privreda
U ekonomskom smislu Seleuš je tipično poljoprivredno naselje u čijoj proizvodnji dominiraju tri poljoprivredne (ratarske) kulture: kukuruz, suncokret i pšenica. U selu nema ni zanatskih ni uslužnih radnji, sa izuzetkom prodavnica prehrambenih proizvoda. Pve delatnosti potpuno su nestale sa dolaskom jeftine rumunske robe. Baštenska proizvodnja i sitno stočarstvo nisu razvijene delatnosti, tako da žene nemaju proizvode koje iznose na tržište. Znači, odsustvo individulanih delatnosti onemogućuje žene da ostvaruju sopstvene prihode. Pri ovome treba imati na umu i neke druge faktore kulturne prirode, koji žene, pre svega iz rumunskoh porodica, još uvek drže podalje od javnog života. Jedan od ograničavajućih faktora procesa modernizacije je i nerazvijenost putne mreže.
 

Prirodni  resursi  
Prirodni resursi Seleuša su skromni. Zemljište nije plodno, a klima je oštra kontinentalna, sa stalnim vetrom koji isušuje zemljište. Stanovništvo uz takve prirodne uslove i uz odsustvo intervencije države i finansijskih institucija nije moglo da razvije nepoljoprivredne delatnosti, koje su stvarna šansa za napredak svih kategorija stanovništva u ovom selu. Zato ono ima veliki broj emigranata, odnosno napuštebih domaćinstava.
 

Društveni odnosi
U društvenom smislu, Seleuš je prilično zatvorena sredina, naročito za žene. One su vezane za porodicu, potpuno posvećene porodičnim obavezama. Društveni kontakti su veoma retki i vezani su uglavnom za svetkovine i praznike. Žene u rumunskm porodicma su izrazitije ograničene na krug porodice i domaćinstva. Ovo obeležje je prilično nezavisno od nivoa obrazovanja žena i imućnosti porodice. 
 

Osamdesete
Centralizacija društvenog sistema, izvršena krajem osamdesetih, ugušila je većinu ranijih oblika društvenog okušljanja i aktivnosti, posebno ženskih. Rumunski deo stanovništva pokazuje znake nezadovoljstva politikom lokalnih vlasti u pogeldu razvoja, odnosno podsticanja razvoja njohovog sela. Nameće se zaključak da se seosko stanovništvo u tekućim turbulencijama tranzicije našlo u nekoj vrsti vakuuma, te mu je neophodna pomoć šire društvene zajednice - raznih organizacija, fondacija, državnih organa.
 

Razlozi osnivanja

Takodje su bili značajni i sledeći razlozi :